De afgelopen twee decennia is er in Utrecht een theologische scholing ontwikkeld, aanvankelijk meer vanuit de godsdienstwijsbegeerte, later ook vanuit de systematische theologie. Deze theologische vorming heeft een nieuwe toegang geboden tot de klassieke theologie, de theologie van de confessioneel nog ongedeelde traditie (van 200 tot 1500/1700 na Chr). Deze wijze van theologiseren is wel getypeerd als fides quaerens intellectum (‘geloof op zoek naar inzicht’): durf te geloven, met de bijbelschrijvers en de hoofdstroom van onze christelijke traditie, en ontdek de goede redenen voor dit geloof, ontdek de goede redelijkheid zelf die juist vanuit dit geloof in zicht komt.

Deze wijze van theologiseren, puttend uit een spiritueel en kerkelijk engagement, mondt uit in een rationele verantwoording, die volop openstaat voor regulier wetenschappelijk denken. Wij menen dat de klassieke theologie een belangrijke bijdrage kan leveren aan de actualiteit van kerk en theologie. Zij biedt een gezonde weerstand tegen al te trendgevoelige inzichten. Maar tegelijkertijd biedt zij de nodige lenigheid om op deze trends in te spelen.

Als Stichting bewegen wij ons allereerst binnen de ruimte van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) met haar al te grote theologische veelkleurigheid: er is een wijdverspreide ‘verlegenheidscultuur’ met veel nadruk op zoeken en een taboe op vinden. We denken ook breder aan de discussie met de moderniteit, aan de evaluatie van de secularisering en de waardering van de wetenschap ook in verhouding tot de theologie.