“De Nederlandse protestantse kerken, waarin velen de laatste decennia het proces hebben doorgemaakt dat Europa de laatste eeuwen heeft doorgemaakt, laten zich in het algemeen weinig voorlichten door de ‘voor-moderne’ eeuwen van theologische bezinning. Toch heeft juist deze klassieke periode voor de inzichtelijkheid van het geloof, en dus ook voor de algemene twijfel daaraan, veel te bieden. Veel van wat na de Verlichting tegen het christelijke geloof is ingebracht, is ruim vóór de Verlichting al weerlegd. Veel van wat in de afgelopen twee eeuwen aan inzichtmatige verantwoording van het christelijke geloof op tafel is gelegd, lag daarvóór al verfijnder, helderder en beter onderbouwd op tafel. Er zijn scheidsmuren in de ons vertrouwd geworden theologische en kerkelijke discussies die vanuit de klassieke theologie opengebroken kunnen (en moeten) worden.” (Guus Labooy en Nico den Bok, Wat God bewoog mens te worden, 7.)